Voetbal mijn tweede thuis, Michiel Roesink

 ‘Vrijheid is voor mij belangrijk. Ik wil geen machinewerk doen en het liefste krijg ik veel ruimte om mijn draai aan de werkzaamheden te geven.’

‘Mijn eerste opleiding was bouwkunde aan de TU Delft. Hier ben ik er achter gekomen dat ik toch iets heel anders wilde. Evenementen organiseren of iets met cabaret trok mij veel meer. Zeker cabaret in die tijd. Man, ik kende alle shows van voor tot achter! Ik ben echt opgegroeid met Hans Teeuwen.’

‘Ik ben echt opgegroeid met Hans Teeuwen’

Via enkele omzwervingen is Michiel uiteindelijk terechtgekomen in het crisismanagement. Michiel: ‘Al snel werd ik gevraagd om het werk wat ik deed ook in het buitenland uit te voeren. Zo heb ik gewerkt aan de wederopbouw  na de grote aardbevingen in Turkije en India’.

‘In Delft heb ik me ook aangemeld bij de studentenvoetbalclub Taurus en later Ariston’80, waar ik overigens ook een periode voorzitter ben geweest. Nadat wij in het eerste jaar  kampioen werden met Ariston’80 , ben ik vrij snel gevraagd voor de eerste selectie. Ik was daar niet de onomstreden spits, maar vaker de supersub. Ik mocht erin als er wat hersteld moest worden.’

‘Bij de studentenvereniging was één jongen met wie ik veel optrok. Samen met hem heb ik toen onder meer de Regulierdwarsstraat in Amsterdam leren verkennen. Een erg leuke periode, er ging een wereld voor me open. Later besefte ik me pas dat die vleeskeuring niet echt mijn ding is, geef mij maar een kroeg met vrienden om me heen, veel gezelliger.’

‘Mooie ervaring; de roep om Roesink’

‘Als we achter stonden, hoorde je vaak rond de 70e minuut gemor onder het publiek. Ik herinner me nog wel een beslissingswedstrijd voor promotie naar de derde klasse. Het publiek was ervan overtuigd dat ik moest invallen. De coach besloot echter dat ik pas in de 85e minuut erin mocht komen, desondanks creëerde ik drie grote kansen, jammer genoeg ging er geen één in. Maar toch een mooie ervaring; de roep om Roesink.’

‘Omdat we bang waren dat het hele team uit elkaar zou vallen zijn we met zo’n twintig wat oudere selectiespelers en goede vrienden in één team gaan voetballen. Gelukkig doen we dat nog steeds en is het een ontzettende gezellige groep mensen. Michiel lachend: ‘Bovendien ben ik nu wel gewoon basisspeler’.

Vlak voor het interview maakt Michiel een fenomenale goal. Michiel: ‘Ik deed een Bergkampje’.

Van achter kwam een lange pass, hij neemt hem aan op buitenkant voet, draait om de verdediger heen en schiet hem zo achter de doelman. Michiel later: ‘dit is wat voetbal zo mooi maakt, mijn tweede huis’.

 

 

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes

Eén gedachte over “Voetbal mijn tweede thuis, Michiel Roesink

  1. Saskia Herberghs zegt:Hallo Heemkundevereniging, beste meneer of meovruw Bardoul, Is bovenstaand artikel ook op papier verkrijgbaar? Ik hoor het graag, omdat het gezin van mijn opa en oma (en van mijn vader) hierbij betrokken waren, en ik nu bezig ben met een beetje familieonderzoek.Met haretlijke groet, saskia HerberghsDen Haag06 177 50 365

Reageren is niet mogelijk.