‘It gets better’

Iedere ochtend als ik wakker word – ook op deze Coming Out-dag – zie ik twee spreads uit de Zeeuwse krant. Auteur? Mart Roumen. Het herinnert mij aan mijn verantwoordelijkheid…

20151011_152202

Alvorens ik 2,5 jaar geleden akkoord ging met mijn rol als HLBT-ambassadeur in Zeeland wilde ik wel dat mijn inbreng impact zou krijgen. Naast het Anti-Discriminatie Bureau Zeeland moesten er wat partners achter gaan staan, die impact hebben in de Zeeuwse gemeenschap. Krachtige intermediairs met veel bereik. In de Zeeuwse krant, de PZC, vond ik opvallend genoeg mijn eerste serieuze partner, waar ik relatief vrij baan kreeg om inspirerende verhalen te vertellen over ‘gewone’ LHBT-Zeeuwen.

Ik weet nog goed dat we heel erg lang gebeld hebben voordat we het verhaal zouden gaan brengen van een Zeeuwse jongen die op een gereformeerde middelbare school uit de kast was gekomen, en dat nu voor het eerst aan een breder publiek zou gaan vertellen. Na wat mitsen en maren hebben we het in samenspraak tóch gedaan. Spoedoverleg op de school en ook na afloop is er maandenlang gesproken over LHBT’ers op die betreffende gereformeerde school en bij haar achterban.

Soms over het middel (‘moet dat nou wel, zoveel aandacht daarvoor’), maar gelukkig ook net zo vaak over het doel (‘Wat een leuke jongen, hoe verhouden we ons eigenlijk ten opzichte van ‘zulke’ leerlingen, ‘zulke’ buurjongens of ‘zulke’ klasgenoten’). Ik ben trots dat ik toen – als boodschapper – de broodnodige brug heb kunnen spelen tussen het verhaal en de doelgroep die anders die pagina’s in de krant al snel over zou slaan.

Daarnaast – om het verhaal rond te maken – ben ik heel erg blij dat ik dóór het initiatief ‘Coming Out-Dag’ het benodigde draagvlak kreeg van de provinciale krant om mijn reeks (uiteindelijk zes verschillende Zeeuwen) te initiëren. Zo’n dag als vandaag zorgt voor aandacht. Vaak is dat hypocriete aandacht (‘Nou. Kom maar uit de kast jongens!’) , maar gelukkig zorgt zo’n initiatief er ook voor dat veel gemeentes, maatschappelijke organisaties, individuen, maar zeker dus ook media zich de vraag stellen waar ‘we’ staan anno 2015 als het gaat om LHBT-tolerantie.

Zelf heb ik inmiddels in mijn eigen ogen iets te veel afstand tot de Zeeuwse maatschappij om te blijven aanjagen en zoek ik naarstig naar iemand die daar de kar wil gaan trekken. Desalniettemin zorg ik dat ik alles wat in mijn vermogen ligt om positief bij te dragen zal blijven inzetten. Want: na zo’n zes jaar actief te zijn in de ‘gay scene’ kan ik niets anders dan beamen dat er veel mensen (en terecht) consumeren. ‘Lekker dat je jezelf kan zijn zeg’, maar dat er een ongelooflijke noodzaak is aan mensen (gay & straight) die blijvend aandacht vragen voor tolerantie, acceptatie én die ieder individu – zonder groepsdruk – kunnen laten nadenken over zijn of haar positie aangaande LHBT’s. Voorlichters, vrijwilligers, ambassadeurs, journalisten, politici, ambtenaren, individuen, voorvechters: pak je verantwoordelijkheid, en dan pas kunnen we met recht zeggen:

‘It gets better’

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes