Ton Visser: ‘Als zelfs ík mijn vinger opsteek, wie ben jij dan om het niet te doen’

De Brabantse Ton Visser wil bij de lijsttrekkersverkiezing van D66 zich kandidaat stellen tegenover de huidige leider Alexander Pechtold, die voor zijn vierde termijn als lijsttrekker gaat. De DEMO sprak de man uit Oisterwijk vlak nadat hij zijn kandidatuur bekend maakte, over zijn drijfveren, achtergrond en kandidatuur. 

Ton

Je hebt je gekandideerd voor het lijsttrekkerschap van D66, waarom?
Om een aantal redenen. Misschien wel honderdduizend, maar ik zal je er een paar noemen. De eerste is dat ik vind dat iemand zijn vinger op moet steken. Alexander is een uitstekende kandidaat, maar hij is ook de enige. Dat kán toch niet zo zijn. Ik vind dat raar voor een partij als D66.”

“De tweede is dat er keuze moet zijn. Eigenlijk vind ik dat iemand zijn vinger op moet steken die capabel is. Jij weet ook net zo goed als ik dat ze dat niet doen, en wel met goede redenen; loyaliteit, slechte timing, of te kort op hun huidige positie om te kunnen vertrekken. Ik denk – en dat is wat ik ook proefde op het laatste congres – dat niemand het gaat doen. Ik ken jou niet en weet niet hoe goed jij in de partij ligt, maar de meeste aanwezigen op het congres kunnen met het grootste gemak tien mensen noemen die het over zouden kunnen nemen, maar alle genoemde kandidaten willen niet. Ze doen het niet.”

Verwijt je dat hen?
“Een verwijt is niet het goede woord. Nee, alle redenen die genoemd zijn, zijn goede redenen. Ik vind het wel jammer. Zelf ben ik nogal fan van Boris van der Ham, ik zou heel graag willen dat hij zich kandideert, maar hij doet het niet. Dat snap ik in zijn positie, maar toch. Dan heb je nog Stientje, Kees, Ingrid, allemaal personen die het zouden kunnen. En ik denk: ‘Er zullen er ook zijn die het niet doen omdat ze het niet durven op te nemen tegen Alexander Pechtold, of omdat ze wachten tot hij minister is of ermee stopt. Ook een plausibele reden, maar wel een gemis.”

“Een andere reden is dat ik daarnaast een persoonlijke missie heb. En mijn kandidatuur past ook in mijn persoonlijke missie…”

Wat is dat dan?
“Ieder mens heeft een reden tot bestaan. Soms spiritueel, soms religieus. Mijn missie is dat ik graag bij zoveel mogelijk mensen een glimlach op het gelaat wil toveren. Dat is waarom ik op deze aarde ben. Ik doe dat op verschillende manieren; ik ben schrijver en verhalenverteller, daar past dit ook in. Je moet je echter ook afvragen, wat heeft de partij daaraan? Nou dat zal ik je vertellen. Eén van de dingen die ik van de partij wil is dat we ons opnieuw moeten uitvinden. Afgelopen tien jaar zijn heel eg succesvol geweest. We hebben bijna – op het referendum na – alle verkiezingen gewonnen. Dat ligt niet alleen aan Alexander, maar we hebben het wel grotendeels aan hem te danken.”

“Maar ik vind dat we die stap moeten zetten, en dat we méér moeten doen. Wij moeten niet alleen een politieke partij zijn van geslaagde mensen en hun belangen, maar ook moeten we kijken naar mensen met een rafelrandje. Misschien blijven zij wel hun hele leven op de onderste tree van de ladder staan. Ik heb zelf ook genoeg rafelrandjes, wel honderdduizend. Misschien zijn dat ook wel redenen om het niet te doen…”

Wil je een linksere koers gaan varen?
“Ik kan niets met links en rechts Mart. Ik denk in termen van compassie en medeleven, oog hebben voor elkaar, intermenselijk begrip in plaats van onbegrip. Nu zit je oor aan de linkerkant en als je je omdraait zit hij rechts. Ik denk in andere termen. Links, rechts is eendimensionaal, ik denk meerdimensionaal. De wereld is oneindig qua dimensies, misschien dat we dat niet kunnen vatten, maar ik haat echt dat ordinaire links-rechts.”

Het AD berichtte van een open brief, daarin profileer jij je met name als iemand die een steen in de vijver wil gooien, maar blijkbaar heb je ook een eigen verhaal, doe je dat dan niet tekort met jouw statement dat anderen in moeten springen?
“Dat is hoe het toevallig nu in het AD is gekomen… Ik heb het als volgt gedaan. Ik heb die brief geschreven aan Alexander. Hij kent mij. Ik ben ooit zijn chauffeur geweest toen het heel erg slecht met ons ging, die tijd hebben we echt gehad hoor. Serieus! Dat we uitzendkrachten moesten inhuren om te gaan flyeren. Ik schrijf Alexander vaak brieven, maar we zijn geen vrienden. Gegeven dat feit wilde ik het wel fair doen. Hij moest weten dat ik me tegen hem kandideerde. Ik ben zondag naar zijn huis gereden en ik was er zeker van dat hij die brief gelezen heeft toen. Die brief heb ik daarna aan een vriend gegeven die bij het Brabants Dagblad werkt. Maar het was acht kantjes! Die journalist heeft er wat dingen uitgepakt, maar niet al mijn overdenkingen en nuances gepubliceerd. AD heeft dáár weer een selectie van gemaakt. Uiteraard, zou ik haast willen zeggen. Zo gaan die dingen.”

Heb je je ook al officieel gekandideerd?
“De absolute deadline is 26 mei en mijn officiële aanmelding dien ik 25 mei in. Ik heb drie hordes te nemen. De laatste is winnen van Alexander, de tweede is geaccepteerd worden door de landelijke verkiezingscommissie als kandidaat en de eerste horde is 252 handtekeningen verzamelen voor mijn kandidatuur. Eerst heb ik nagedacht over de vraag of ik überhaupt wel wilde, dat was het geval. Daarna vond ik het niet netjes om al 252 D66’ers te ronselen voor handtekeningen als ik Alexander nog niet had ingelicht. Dat heb ik dus eerst gedaan. Nu ben ik handtekeningen aan het verzamelen. Mensen hoeven niet op mij te stemmen, maar moeten wel wat te kiezen willen hebben om dit te ondersteunen. Ik vind ook dat als de keuze gemaakt moet worden tussen evident goed en evident slecht, dat die keuze er mág zijn.”

Op je LinkedIn staat dat je 25 jaar lid bent van D66, maar welke ervaring heb je precies met politiek en D66? Ook politieke of bestuurlijke functies gehad?
“Op lokaal niveau ben ik burgercommissielid van de gemeenteraad Oisterwijk geweest. Daarnaast heb ik veel campagnes ondersteund met flyeren, chauffeuren, canvassen en klankborden. Momenteel ben ik lid van de steunfractie van de Provinciale Staten in Noord-Brabant.”

Wanneer kwam het gevoel dat je je wilde kandideren?
In Parijs hakte ik de knoop daar. Ik rijd heel vaak families voor drie dagen naar Disneyland, heel vaak draai ik dan om en rij ik terug naar huis, maar soms blijf ik ook daar en schrijf ik brieven. Dat is mijn werk.”

Professioneel brieven schrijven… Wat dan?
“Het schrijven van de brieven is de oefening voor het schrijven van mijn verhalen. Die verwerk ik in boeken. En die publiceer ik weer. Die brieven gebruik ik om mijn gedachtes op een rijtje te zetten.”

“Op het congres in Arnhem heb ik wat mensen gesproken en geluisterd op de wandelgangen. Gaat Sophie het doen? Kees? Ik kreeg sterk het gevoel dat níemand het ging doen. Dat kán toch niet. 25.000 leden, heel veel capabele mensen, maar géén tweede kandidaat voor het lijsttrekkerschap. Kom aan! Al die wethouders, gedeputeerden, burgemeesters, niemand die wil!”

Aan de andere kant: de laatste keer dat er echt een strijd is geweest was niet echt een positieve… Pechtold en Van der Laan waren nogal verbaal aan het vechten in het openbaar….
“Dat is de andere redenen voor mijn kandidatuur. Ik vind dat D66 aan de wereld moet tonen dat we fel met elkaar van mening kunnen verschillen, maar wel beschaafd. Een lijsttrekkersdebat hoeft niet uit te monden in onnodige moddergevechten en elkaar zwart maken. Laat ons nou eens aan Nederland zien dat dat kan. Ik heb nogal wat rafelranden en kan je honderd redenen vertellen waarom ik geen partijleider kan worden. Maar niemand hoeft mij zwarter te maken dan ik al ben. Daarbij zou ik het leuk vinden dat wij kunnen laten zien dat iemand die niemand is – zoals ik – ook mee kan doen. We zijn een one-man-one-vote partij, dus iedereen is even belangrijk. Dat toon ik aan met deze kandidatuur.”

Ga je ook de lijsttrekkersdebatten, bijvoorbeeld van D66 Diemen, aflopen?
“Dat is een goede vraag. Ik ben dat wel van plan, dus het antwoord is ‘ja’. Maar als andere kandidaten zich melden, waarvan ik ook vind dat het serieuze tegenkandidaten zijn, beraad ik me nog. Doe ik de partij er dan wel een plezier mee om alsnog mee te doen?”

Maar je vertelde dat je toch ook een inhoudelijke agenda hebt…  Waarom zou je op zo’n moment jezelf terugtrekken?
“Tja, dat ben ik met je eens. Maar stel je voor dat Kees Verhoeven, Stientje van Velthoven, Sophie in ’t Veld of Boris van der Ham zich kandidaat stelt. Zeker Boris heeft een warmere uitstraling dan Alexander Pechtold. Ik hoef geen zelfmoord te plegen, waarom zou ik me dan kandideren.”

“Een van mijn andere overwegingen was dat ik niet gewacht heb tot de uiterste deadline. Dat is niet voor niets. Het is een knipoog naar anderen binnen de partij die capabeler zijn dan ik om wakker geschud te worden. Als zelfs ík mijn vinger opsteek, wie ben jij dan om het niet te doen?”

De slogan is ‘Nu Vooruit’, wat wordt het onder jouw bewind?
“Geloof!”

8.50 avg. rating (86% score) - 2 votes

Eén gedachte over “Ton Visser: ‘Als zelfs ík mijn vinger opsteek, wie ben jij dan om het niet te doen’

Reageren is niet mogelijk.