Vroege vluchters: Bardiani-CSF

Pirazzi en Ciccone. Stefano en Giulio. Het had een Italiaans modemerk kunnen zijn. Of een koffiehuis waar ze heerlijke, echt Italiaanse cappucino schenken. Maar dat is het niet. Het zijn wielrenners. Wielrenners die de Giro vandaag gifgroen kleurden, het gifgroen van Bardiani-CSF.

Elk jaar flikt Bardiani het weer, elk jaar wint de Italiaanse formatie één of meerdere etappes in de Giro d’Italia. In 2013 won Enrico Battaglin een etappe, in 2014 won men maar liefst drie etappes, waaronder één zege van Pirazzi, en in 2015 won Boem de rit naar Forlì. Op papier heeft de ploeg, met louter Italiaanse renners, lang niet de sterkste selectie. De renners van de ploeg komen stuk voor stuk te kort tegen de absolute wereldtop, maar compenseren dit door hun geweldige strijdlust. Vrijwel dagelijks is het gifgroen te zien in de kopgroep.

Vandaag was het de beurt aan Pirazzi en Ciccone. De één is gepokt en gemazeld in het vak, de ander komt net kijken. De één is een held in Italië, de ander ‘slechts’ een talent. Pirazzi is geen renner die veel wint, maar is zeer geliefd bij het publiek vanwege zijn aanvallende rijstijl. Dit leverde hem de bijna ‘tutti pazzi per’ Pirazzi op: ‘helemaal gek van’ Pirazzi. Naast de liefde van het publiek levert zijn aanvalslust ook resultaten op. In 2013 won de, inmiddels 29-jarige, Italiaan de bergtrui en in 2014 wist hij de zeventiende etappe te winnen door Tim Wellens te kloppen. Ciccone daarentegen is bij het grote publiek nog een onbekende. Tot vandaag wist de neoprof nog geen profkoers te winnen. Wel baarde hij opzien toen hij in de Ronde van Trentino van dit jaar vierde werd, vlak achter Mikel Llanda.

Haat-liefdeverhouding

Vandaag was een etappe die werd gedomineerd door Italianen. Zelf weet ik niet of ik hier blij mee moet zijn. Ik heb een beetje een haat-liefdeverhouding met Italianen. Ze kunnen me het bloed onder de nagels vandaan halen met hun ‘cattanacio’. Ik kan me mateloos ergeren aan hun perfecte kapsels, modieuze outifts en hun overdreven maniertjes. Aan de andere kant kan ik genieten van hun tradities, het heerlijke eten en de prachtige steden die het land rijk is.

Ook binnen het wielrennen ben ik er nog niet achter of ik wel of niet van Italianen houd. Mijn gevoel zegt dat ik absoluut niet voor Italianen wil juichen. Het zijn maar irritante, over het paard getilde mannetjes. Maar ik werkelijkheid koersen de Italianen geweldig de laatste jaren. Nibali en Aru zijn beide renners die een koers compleet op hun kop kunnen zetten door vroeg in de aanval te gaan en compleet met hun hart te koersen. Ook vandaag kleurden de Italianen de koers en in de finale bestond de kopgroep uit drie Italianen: Ciccone, Pirazzi en Cunego.

Wielersprookje

Op de voorlaatste klim ontstond een prachtig gevecht voor de bergpunten. Cunego, die deze Giro al eerder in het blauw reed, was de slimste van de drie en pakte het volle aantal bergpunten. Daarachter was het echter Ciccone die voor zijn ‘kopman’ Pirazzi als tweede bovenkwam. Op de slotklim was het aan Bardiani om de overtalsituatie uit te spelen en te proberen weg te rijden van de ervaren Cunego. Zover kwam het echter niet. Terwijl de Italianen zich al opmaakten voor een prachtig gevecht op de slotklim, schatte ‘tutti pazzi per’ Pirazzi een bocht verkeerd in en blokkeerde daarmee oud-winnaar Cunego. Neoprof Giulio Ciccone kwam daardoor opeens alleen op kop te rijden en was op weg naar een geweldige sensatie. Hoewel zijn twee medevluchters nog werden bijgehaald, reed 21-jarige Italiaan stug door en kwam daardoor solo binnen in de straten van Sestola: een wielersprookje!

Na de etappe van vandaag zou ik toch van Italianen moeten gaan houden? Als wielerliefhebber kan ik er enorm van genieten hoe Bardiani elk jaar weer geweldig presteert. De strijdlust en de passie waarmee de Italianen vandaag reden, verbaast mij elke keer weer. En dat Italië een prachtig land is om te zien, werd vandaag ook maar weer eens bevestigd. Toch weet ik niet zeker of al mijn, terechte of onterechte, vooroordelen over Italianen al weg zijn. Eén ding weet ik na vandaag wél zeker: ik ben in ieder geval fan van Giulio Ciccone.

En van Pirazzi.

En van Aru.

En van Nibali.

0.00 avg. rating (0% score) - 0 votes